Bu ne vakar arslanca, bu ne güven, bu ne nur?

Türk kadını her zaman, böyle evlât doğurur.

Yıkanıyor toprağım, ayağının sesiyle,

Dağılıyor bulutlar, Mehmet’in nefesiyle.

Rüzgârı sizden alır, yükselir bayrağımız;

Oynaşır cıvıl cıvıl, göklerde ayla yıldız.

Siz uyanık durdukça, huduttan düşman geçmez,

Siz izin vermedikçe, göklerde bir kuş uçmaz.

Mehmetçik, bu ülkenin, kulağıdır, gözüdür;

Mehmetçik, bu milletin, yüz akıdır, özüdür.

Mehmet düşmana ateş, dosta ise bir kucak,

Var mıdır hak ve halkı, böyle kucaklayacak?

Ey! Zafer bayrağını, gökte uçuran Mehmet?

Düşmanı can evinden, yiğitçe vuran Mehmet!

Seninle bahtımız ak, canlar seninle diri,

Seni selâmlıyoruz, ey yiğit Türk askeri!

Sen gülünce ilkbahar, yerler gökler gülistan,

Her adımın bir fetih, her yaptığın bir destan.

Sana çiçek atıyor, seni alkışlıyorum;

Oğlumsun, kardeşimsin, sensin benim gururum!

(Tebrikler, Ayşen Akdemir hanımefen

Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.