Bu ülkede en kolay şey nedir biliyor musunuz? Kalabalığa karışmak. En zor şey ise tek başına doğru yerde durmak.

TARIK kim diye soranlara cevap basit:
Doğruyu gördüğünde susmayan.
Yanlışı normalleştirmeyen.
“Bana dokunmayan yılan” demeyen.

Korku yok.
Çünkü korku,
yanlışla ortaklık kuranların refleksidir.
Doğruyla yürüyenin değil.

Bugün yazılanlar,
birilerinin hoşuna gitmeyebilir.
Gitsin diye yazılmıyor zaten.
Gerçek,
alkış toplamak zorunda değildir.

ÇAYKUR’u yazmak,
bir kurumu savunmak değildir sadece.
Bu;
emeği savunmaktır,
disiplini savunmaktır,
sahipsiz olmadığını göstermektir.

Yusuf Ziya ALİM adı geçince
birilerinin sesi yükseliyorsa,
bilin ki bir yerlerde
alışkanlıklar bozulmuştur.

Bu yazılar tehdit değildir.
Bu yazılar meydan okuma da değildir.
Bu yazılar,
kayıt tutmaktır.

Çünkü yarın
“kim neredeydi?” diye sorulduğunda,
cevabımız olsun diye yazıyoruz.

TARIK buradadır.
Adı ortadadır.
Sözü yerindedir.

Ne geri adım var,
ne satır arası.
Ne korku,
ne pazarlık.

Yol devam.
Doğruyu yazmaya devam.
Eğilmeden devam.

Susmadık.
Unutmadık.
Vazgeçmedik.

Ve bu da sonuna kadar yazılsın:
Doğruyu yazan yalnız kalabilir,
ama yanlışla yan yana durmaz.